Święta – 27 grudnia

Ten dzień to nieoficjalne, ale jakże potrzebne święto dla wszystkich, którzy przeżyli świąteczny maraton. Choć nie znajdziemy go w żadnym kalendarzu kościelnym czy państwowym, 27 grudnia naturalnie stał się dniem wytchnienia po intensywnych przygotowaniach i obchodach Bożego Narodzenia.

Historia tego "święta" sięga prawdopodobnie momentu, gdy pierwszy człowiek po świętach spojrzał na góry naczyń, resztki potraw i pomarszczone opakowania po prezentach, westchnął głęboko i pomyślał: "potrzebuję przerwy". W Polsce szczególnie ma to sens - po dniach spędzonych na przygotowywaniu dwunastu potraw wigilijnych, trzech dniach świątecznych wizyt u rodziny i niekończących się rozmowach o polityce przy stole, organizm domaga się regeneracji.

Obchodzi się go najczęściej w piżamie, z kubkiem herbaty i serialem na włączonym głośno telewizorze. Tradycyjne rytuały to: zjadanie resztek z lodówki prosto z naczynia, ignorowanie dzwoniącej komórki i udawanie, że świat zewnętrzny nie istnieje.

Ciekawostka: badania wykazują, że 27 grudnia notuje się rekordowo wysoką sprzedaż aspiryny, herbaty ziołowej i filmów komediowych. To chyba nie przypadek.

Ten dzień celebruje jedno z najstarszych i najbardziej uniwersalnych wypieków świata - ciasto keksowe. Historia keksu sięga starożytnego Rzymu, gdzie pierwsze wersje powstawały z miodu, orzechów i suszonych owoców. W średniowieczu keks stał się symbolem dobrobytu, ponieważ egzotyczne przyprawy i kandyzowane owoce były niezwykle kosztowne.

Dzień Ciasta Keksowego przypada tuż po świętach Bożego Narodzenia nieprzypadkowo - to właśnie wtedy tradycyjne keksy świąteczne osiągają szczyt swojej popularności. W różnych kulturach keks przyjmuje odmienne formy: angielski Christmas cake, niemiecki Stollen, włoskie panettone czy polskie mazurki keksowe.

Obchodzenie tego święta może przybierać różne formy - od rodzinnych konkursów pieczenia, przez wymianę przepisów babć, po organizowanie degustacji w miejscu pracy. Wiele osób wykorzystuje ten dzień do wypróbowania nowych wariantów keksu z dodatkami jak czekolada, orzechy pekan czy suszone żurawiny.

Ciekawostka: najstarszy zachowany keks miał ponad 100 lat i nadal był jadalny! Wysoka zawartość alkoholu i cukru w tradycyjnych recepturach działa jak naturalny konserwant, dzięki czemu keksy mogą "dojrzewać" miesiącami, nabierając głębi smaku.

Ten dzień poświęcony jest jednemu z najpoważniejszych wyzwań współczesnej medycyny i zdrowia publicznego - gotowości na wybuchy epidemii i pandemii. Ustanowiony przez Organizację Narodów Zjednoczonych, ma na celu zwiększenie świadomości o konieczności globalnej współpracy w obliczu zagrożeń biologicznych.

Impulsem do oficjalnego wyznaczenia tego dnia stały się doświadczenia ludzkości z epidemiami HIV, SARS, Eboli, a przede wszystkim pandemia COVID-19, która boleśnie uświadomiła światu, jak nieprzygotowane były systemy ochrony zdrowia. ONZ uznało, że regularne przypominanie o zagrożeniach epidemiologicznych może dosłownie ratować życie.

Obchody koncentrują się na działaniach edukacyjnych, symulacjach reagowania kryzysowego oraz konferencjach naukowych organizowanych przez ministerstwa zdrowia, WHO i organizacje pozarządowe na całym świecie. Rządy przeglądają swoje krajowe plany pandemiczne, a naukowcy prezentują najnowsze badania dotyczące surveillance chorób zakaźnych.

Ciekawostką jest fakt, że termin wybrany pod koniec grudnia nie jest przypadkowy – to okres zwiększonej migracji ludzi podczas świąt, co historycznie sprzyjało rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych. Dzień ten przypomina, że gotowość na epidemię nie jest wyłącznie zadaniem rządów - systemy wczesnego ostrzegania, szczepienia i odpowiedzialne zachowania każdej osoby tworzą zbiorową tarczę ochronną całych społeczeństw.